Granice to nie mur. To informacja: co jest dla mnie OK, a co nie. Najczęściej trudność nie leży w „asertywności”, tylko w lęku przed konfliktem i potrzebie bycia akceptowanym.
Jeśli masz poczucie, że ciągle ustępujesz, a potem rośnie w Tobie złość albo zmęczenie — to często sygnał, że Twoje granice są przekraczane.
Dobra wiadomość: granic można się uczyć. Krok po kroku, bez robienia z siebie „twardziela”.
Zobacz też: Relacje i bliskość Niskie poczucie własnej wartości Oferta Kontakt
Czym są granice w relacjach
Granice to zasady i sygnały, które pomagają chronić Twoje potrzeby, czas, energię i poczucie bezpieczeństwa.
To też sposób na budowanie bliskości — bo jasność zwykle zmniejsza napięcie.
- granice czasowe (ile mogę dać),
- granice emocjonalne (za co nie biorę odpowiedzialności),
- granice fizyczne (dotyk, przestrzeń),
- granice finansowe (pożyczki, wydatki),
- granice komunikacyjne (ton, sposób rozmowy).
Dlaczego pojawia się poczucie winy
Poczucie winy często wynika z przekonań typu: „jeśli odmówię, zranię”, „muszę być miły”, „konflikt oznacza odrzucenie”.
W ACT pracujemy nad tym, by zauważać te myśli, ale nie traktować ich jak rozkazu.
Jak stawiać granice: prosty schemat (3 kroki)
To nie musi być długi monolog. Wystarczy krótko i konkretnie:
- 1) Nazwij fakt: „Widzę, że prosisz mnie o…”
- 2) Nazwij granicę: „Nie mogę / nie chcę tego zrobić.”
- 3) Daj alternatywę (opcjonalnie): „Mogę za to…”
Przykładowe komunikaty
Kilka gotowców do użycia (dopasuj do siebie):
- „Nie, dziś nie dam rady.”
- „Potrzebuję czasu, wrócę z odpowiedzią jutro.”
- „Nie odpowiadam na wiadomości po 20:00.”
- „Chcę o tym porozmawiać, ale bez podnoszenia głosu.”
- „Rozumiem, że to dla Ciebie ważne, ale ja wybieram inaczej.”
Kiedy warto porozmawiać z psychologiem
Jeśli granice kończą się u Ciebie zawsze lękiem, zamrożeniem, nadmiernym tłumaczeniem albo relacje są źródłem stałego napięcia — konsultacja psychologiczna może pomóc zbudować spokojniejszą pewność siebie i praktyczne strategie rozmowy.
FAQ – granice w relacjach
Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji medycznej ani psychologicznej.
Autorka artykułów psychoedukacyjnych popularyzujących wiedzę o zdrowiu psychicznym.


